Czy do aktu notarialnego potrzebna jest obecność tłumacza przysięgłego?

Czy do aktu notarialnego potrzebna jest obecność tłumacza przysięgłego?

Coraz częściej w kancelariach notarialnych pojawiają się cudzoziemcy chcący kupić nieruchomość, ustanowić pełnomocnictwo czy załatwić sprawy spadkowe. Pytanie, które wówczas często pada, brzmi:
czy cudzoziemiec, który nie zna języka polskiego, musi przyjść do notariusza z tłumaczem przysięgłym?
Odpowiedź brzmi: tak – w większości przypadków obecność tłumacza przysięgłego jest obowiązkowa.

Obowiązek zrozumienia treści aktu
Zgodnie z art. 2 § 3 ustawy – Prawo o notariacie:
„Jeżeli osoba biorąca udział w czynności notarialnej nie posługuje się językiem polskim, notariusz obowiązany jest do udziału tłumacza przysięgłego.”

Oznacza to, że:

każdy uczestnik czynności notarialnej musi rozumieć jej treść,
notariusz nie może sporządzić aktu, jeśli strona go nie rozumie,
tłumaczenie nie może być wykonane przez zwykłego tłumacza – musi to być tłumacz przysięgły wpisany na listę Ministerstwa Sprawiedliwości.

Rola tłumacza przysięgłego przy akcie notarialnym
Tłumacz przysięgły:

tłumaczy ustnie treść całego aktu notarialnego i oświadczeń stron,
poświadcza zrozumienie treści przez osobę nieznającą języka polskiego,
podpisuje akt notarialny wraz ze stronami i notariuszem.

Czy można przyjść z własnym tłumaczem?
Tak, ale musi to być osoba posiadająca uprawnienia tłumacza przysięgłego w danym języku.
Lista tłumaczy przysięgłych jest jawna i dostępna na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości. Notariusz ma prawo zweryfikować, czy dana osoba rzeczywiście posiada odpowiednie uprawnienia. Można też skorzystać z notariusza w Warszawie, który jest jednocześnie tłumaczem przysięgłym.

Wyjątek – osoby dwujęzyczne
Jeżeli cudzoziemiec zna język polski w stopniu pozwalającym na swobodne zrozumienie aktu i potwierdzi to wobec notariusza, tłumacz przysięgły może nie być konieczny.
Jednak w przypadku jakichkolwiek wątpliwości – notariusz dla bezpieczeństwa prawnego może zażądać obecności tłumacza.

Kto pokrywa koszty tłumacza?
Koszty obecności tłumacza przysięgłego pokrywa osoba, która nie posługuje się językiem polskim – najczęściej cudzoziemiec.
Honoraria tłumaczy są ustalane indywidualnie, ale można poprosić kancelarię notarialną o rekomendację i kontakt do tłumacza.
Jak przygotować się do czynności z udziałem tłumacza?

Skontaktuj się z kancelarią notarialną i poinformuj, że nie posługujesz się językiem polskim.
Umów się na termin dogodny dla Ciebie i tłumacza przysięgłego.
Przygotuj dokumenty tożsamości oraz – w razie potrzeby – tłumaczenia dokumentów na język polski.
Upewnij się, że tłumacz, który Ci towarzyszy, znajduje się na liście tłumaczy przysięgłych Ministerstwa Sprawiedliwości.

Podsumowanie

Jeśli nie znasz języka polskiego – potrzebujesz tłumacza przysięgłego przy podpisywaniu aktu notarialnego.
Tłumacz przysięgły zapewnia, że treść dokumentu będzie dla Ciebie w pełni zrozumiała.
To wymóg prawa i gwarancja bezpieczeństwa prawnego czynności.
Koszt tłumacza ponosi zazwyczaj osoba, która go wymaga.
Kancelaria notarialna może pomóc w znalezieniu odpowiedniego specjalisty.

Jeśli planujesz zawrzeć akt notarialny i nie mówisz po polsku – zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią notarialną. Pomożemy Ci zorganizować wizytę z tłumaczem przysięgłym i zadbamy o wszystkie czynności notarialne oraz zgodność całej procedury z obowiązującym prawem.
Więcej odpowiedzi na notarialne pytania znajdziesz tutaj

Na czym polega umowa użyczenia

Na czym polega umowa użyczenia?

Umowa użyczenia jest jedną z umów uregulowanych w polskim Kodeksie cywilnym. Choć często kojarzy się z relacjami prywatnymi, takimi jak bezpłatne użyczenie mieszkania znajomemu czy sąsiadowi, w praktyce może dotyczyć również przedsiębiorców czy instytucji. Warto zrozumieć, na czym polega ten rodzaj umowy, jakie prawa i obowiązki nakłada na strony oraz w jakich sytuacjach może być szczególnie przydatny.

Czym jest umowa użyczenia?

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego (art. 710 i nast.), użyczenie polega na tym, że użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, na czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne korzystanie z rzeczy. Kluczowym elementem tej umowy jest brak wynagrodzenia – odróżnia to użyczenie od umowy najmu czy dzierżawy.

Przykład: właściciel nieruchomości może pozwolić znajomemu bezpłatnie korzystać z mieszkania przez pewien czas, albo przedsiębiorca może oddać innej firmie sprzęt do wykorzystania w określonym projekcie.

Forma zawarcia umowy
Umowa użyczenia może być zawarta:

ustnie – gdy chodzi o rzeczy codziennego użytku,
pisemnie – co jest zalecane dla celów dowodowych,
w formie aktu notarialnego – jeśli przedmiotem umowy jest np. nieruchomość.

Skorzystanie z pomocy notariusza zapewnia jasność, pewność i bezpieczeństwo prawne stron, a także umożliwia wpisanie odpowiednich praw do księgi wieczystej, gdy przedmiotem użyczenia jest lokal lub grunt.

Obowiązki stron

Użyczający zobowiązuje się umożliwić korzystanie z rzeczy w umówiony sposób i w określonym zakresie. Nie pobiera z tego tytułu żadnych opłat.
Biorący do używania powinien korzystać z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem i ponosi odpowiedzialność za ewentualne szkody powstałe wskutek niewłaściwego użytkowania. Ma również obowiązek zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym, chyba że zużycie wynikało z normalnego korzystania.

Rozwiązanie umowy

Umowa użyczenia może ulec rozwiązaniu:

po upływie terminu, na jaki została zawarta,
gdy biorący używa rzeczy w sposób sprzeczny z umową lub jej przeznaczeniem,
w przypadku gdy rzecz stanie się potrzebna użyczającemu w sposób nieprzewidziany w chwili zawierania umowy.

Dlaczego warto zawrzeć umowę użyczenia u notariusza?

Choć przepisy nie wymagają formy notarialnej w każdym przypadku, to sporządzenie umowy u notariusza daje stronom:

pewność co do treści i skutków umowy,
bezpieczeństwo prawne w przypadku nieruchomości lub wartościowych rzeczy,
możliwość szybkiego dochodzenia praw w razie sporu.

Dzięki temu strony unikają nieporozumień, a cała relacja prawna opiera się na jasnych zasadach.

Jeśli cgcesz poznać więcej szczegółów odnośnie czynności notarialnych i umowy użyczenia – zapraszam do mojej kancelarii notarialnej. Udzielę fachowej porady i przeprowadzę Cię przez wszystkie formalności.

Więcej odpowiedzi na notarialne pytania znajdziesz tutaj

Zrzeczenie się własności nieruchomości u Notariusza

Zrzeczenie się własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego u Notariusza

Kiedy można zrzec się prawa własności lub użytkowania wieczystego?

Zrzeczenie się prawa własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego regulowane jest w art. 179 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z nim właściciel może się zrzec swojej własności, składając stosowne oświadczenie, które powoduje, że nieruchomość staje się – po przejściu określonej procedury – bezpaństwowa (w przypadku braku przejęcia jej przez Skarb Państwa lub gminę).
W praktyce jednak, z uwagi na ustawę o gospodarce nieruchomościami, prawo to wykonuje się poprzez złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy), za ich zgodą.
Analogiczne zasady dotyczą prawa użytkowania wieczystego – użytkownik wieczysty może złożyć oświadczenie o zrzeczeniu się prawa, jednak również wymaga to zgody właściciela gruntu, którym zazwyczaj jest Skarb Państwa lub gmina.

Forma czynności – obowiązkowa forma aktu notarialnego

Zgodnie z przepisami, oświadczenie o zrzeczeniu się prawa własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego musi zostać złożone w formie aktu notarialnego. Wynika to z konieczności zachowania formy przewidzianej dla czynności rozporządzających nieruchomościami oraz wpisu do księgi wieczystej.

W kancelarii notarialnej notariusz:

sporządzi akt notarialny dokumentujący wolę zrzeczenia się prawa,
sprawdzi stan prawny nieruchomości (w szczególności treść księgi wieczystej),
uzyska oświadczenie drugiej strony (np. gminy) o przyjęciu zrzeczenia się prawa, jeśli jest to wymagane,
sporządzi odpowiedni wniosek do sądu wieczystoksięgowego o wykreślenie właściciela lub użytkownika wieczystego.
cennik notariusza w Warszawie i notariusza w Krakowie

Kiedy i dlaczego dokonuje się zrzeczenia?

Zrzeczenie się własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego to rozwiązanie stosowane najczęściej w następujących przypadkach:

gdy nieruchomość przestała być użyteczna, np. stara działka bez dostępu do drogi publicznej;
gdy utrzymywanie prawa wiąże się z kosztami, np. podatkami od nieruchomości, których właściciel nie chce już ponosić;
gdy użytkownik wieczysty nie planuje dalszego korzystania z gruntu, a przedłużenie użytkowania nie leży w jego interesie.

Skutki zrzeczenia się prawa

Po skutecznym zrzeczeniu się prawa własności lub użytkowania wieczystego i dokonaniu stosownych wpisów w księdze wieczystej, dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty przestaje być stroną praw i obowiązków związanych z nieruchomością. Odpada obowiązek opłacania podatku od nieruchomości czy innych świadczeń (np. opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste).
Podsumowanie

Zrzeczenie się prawa własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego to istotna czynność prawna, która wymaga formy aktu notarialnego i – w praktyce – zgody podmiotu, który ma przejąć to prawo (np. Skarbu Państwa lub gminy). Notariusz zapewni bezpieczeństwo całej procedury, poprawność formalną i doradzi, jakie dokumenty będą wymagane.

Dlaczego testament notarialny?

Dlaczego warto wybrać testament notarialny sporządzony w kancelarii notarialnej?
1. Notariusz sprawdzi tożsamość spadkodawcy i upewni się, jaka jest rzeczywista wola
testatora a to pozwoli uniknąć problemów dotyczących osoby, która testament
sporządziła, jak i jego zapisów;
2. Obecność notariusza przy sporządzaniu oznacza jego poprawność gdyż nieprecyzyjne zapisy mogą prowadzić do sporu pomiędzy spadkobiercami (co oznaczać może w niektórych przypadkach, że wola testatora zastąpiona zostanie przepisami ustawowymi);
3. Trudno jest podważyć testament w formie aktu notarialnego gdyż czynności
dokonane przez notariusza mają charakter dokumentu urzędowego;
4. Notariusz zawsze wytłumaczy wszelkie problemy związane z testamentem
oraz zaproponuje zapisy, które umożliwiają realizację zamierzeń testatora
5. Sporządzenie testamentu notarialnego odbywa się w kancelarii notarialnej,
ale w sytuacji wyjątkowej może odbyć się także w mieszkaniu testatora
6. Na prośbę testatora testament notarialny może zostać bezpłatnie zarejestrowany w Notarialnym Rejestrze Testamentów (NORT) nadzorowanym przez Krajową Radę Notarialną

AdobeStock_65481217

Akty notarialne – kiedy podpisujemy i dlaczego u notariusza (Kraków)

Akt notarialny jest szczególnie ważnym dokumentem i dlatego powinien zawierać wcześniej złożone u notariusza ustnie przez strony oświadczenia woli, a także powinien być odczytany przez notariusza bądź też przez inną osobę w jego obecności. Jeżeli w akcie bierze udział osoba, która nie umie lub nie może pisać, notariusz stwierdza, że osoba ta aktu nie podpisała, i podaje, z jakich powodów. z prawem musi być potwierdzona przez strony, że jego treść jest zgodna z zamierzeniami zainteresowanych, zostaje podpisana przez notariusza oraz strony.

Ważne: Notariusz sporządza akt notarialny, jeżeli wymaga tego przepis prawa lub taka jest wola stron. Jeżeli akt notarialny jest sporządzony na dwóch lub więcej arkuszach, to arkusze te powinny być ponumerowane, parafowane i połączone. Oryginały aktów notarialnych nie mogą być wydawane poza miejsce ich przechowywania. Krajowa Rada Notarialna prowadzi Centralne Repozytorium Elektronicznych Wypisów Aktów Notarialnych, zwane dalej „Repozytorium”, w systemie teleinformatycznym, w którym przechowuje się elektroniczne wypisy i wyciągi z aktów notarialnych sporządzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli akt notarialny dotyczy czynności prawnej, akt ten powinien zawierać treści istotne dla tej czynności. Ponadto akt notarialny powinien zawierać inne stwierdzenia, których potrzeba umieszczenia w akcie wynika z niniejszej ustawy, z przepisów szczególnych albo z woli stron.Należy pamiętać, że oryginały aktów notarialnych są przechowywane przez notariusza, który je sporządził, przez okres 5 lat. W tym czasie nie można ich wydawać poza kancelarię. Po upływie pięcioletniego okresu oryginały przekazywane są do archiwum ksiąg wieczystych właściwego sądu rejonowego.

W niektórych przypadkach akt notarialny będzie posiadał moc tytułu wykonawczego zawierający odpowiednie klauzule. Jeżeli akt notarialny zawiera przeniesienie, zmianę lub zrzeczenie się prawa ujawnionego w księdze wieczystej albo ustanowienie prawa, które może być ujawnione w księdze wieczystej bądź obejmuje czynność przenoszącą własność nieruchomości, chociażby dla tej nieruchomości nie była prowadzona księga wieczysta, notariusz sporządzający akt notarialny, nie później niż w dniu jego sporządzenia, składa wniosek o wpis w księdze wieczystej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe.

Kodeks Cywilny Rozdział 3. Akty notarialne

Jakie są zwolnienia od kosztów i opłat sądowych?

Stosownie do treści art. 6 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie, jeżeli strona czynności notarialnej nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść wynagrodzenia notariusza, może wystąpić z wnioskiem do sądu rejonowego właściwego ze względu na jej miejsce zamieszkania o zwolnienie w całości lub w części od ponoszenia tego wynagrodzenia.

Sąd uwzględniając wniosek wyznacza notariusza do dokonania żądanej przez stronę czynności a wynagrodzenie notariusza za tą czynność ponosi Skarb Państwa. Strona może również złożyć wniosek o zwolnienie jej z kosztów w postępowaniu wieczystoksięgowym. Zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu wieczystoksięgowym może nastąpić wyłącznie przed złożeniem wniosku o wpis do księgi wieczystej czyli przed zawarciem aktu notarialnego.

Po złożeniu wniosku o zwolnienie z kosztów w postępowaniu wieczystoksięgowym i otrzymaniu postanowienia w tej kwestii, wniosek o dokonanie wpisu do księgi wieczystej powinien być złożony w terminie 3 miesięcy od doręczenia postanowienia sądu. Innymi słowy akt notarialny w takim wypadku musi zostać podpisany we wskazanym terminie 3 miesięcy od doręczenia postanowienia o zwolnieniu od kosztów. Wysokość taksy notarialnej wynika z Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. Można również skontaktować się bezpośrednio z Kancelarią Notarialną gdzie szybko i bezpłatnie uzyskają Państwo informację na temat kosztów danej czynności. Cennik opłat notarialnych w Krakowie.

Przypadki kiedy pobiera się zmniejszone stawki za sporządzenie aktu notarialnego:

50% stawki przewidzianej w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia, pobiera się za sporządzenie aktu notarialnego dokumentującego:

1. umowę zobowiązującą, zawartą pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu,
2. umowę przenoszącą własność lub użytkowanie wieczyste, w wykonaniu umowy zobowiązującej,
3. umowę sprzedaży nieruchomości rolnej z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa,
4. umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego lub nieruchomości gruntowej zabudowanej jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym, dokonywanej przez Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty na podstawie ustaw przyznających nabywcom tych lokali lub nieruchomości bonifikaty od ceny,
5. umowę zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu,
6. umowę zbycia własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (prawa do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na członka),
7. umowę zbycia ekspektatywy spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, odrębnej własności lokalu lub domu jednorodzinnego w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm.),
8. umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu lub przeniesienia własności domu jednorodzinnego z prawem do gruntu, zawartych w wykonaniu umów o budowę lokalu lub domu, w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych,
9. umowę przeniesienia własności lokalu lub domu jednorodzinnego z prawem do gruntu, przez spółdzielnię mieszkaniową,
10. umowę przeniesienia własności, oddania w użytkowanie wieczyste lub przeniesienia prawa użytkowania wieczystego działki budowlanej na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w trybie art. 35 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych,
ustanowienie hipoteki, z zastrzeżeniem § 7 ust. 1 pkt 1,
11. przebieg licytacji lub przetargu,
12. przyjęcie na przechowanie pieniędzy w walucie polskiej lub obcej,
13. umowę zawieraną na podstawie przepisu art. 9 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492),
14. umowę darowizny lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, jeżeli umowa jest zawierana pomiędzy osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, a nabywcy są uprawnieni do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadku i darowizn,
15. umowę deweloperską,
16. umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, w tym w wykonaniu umowy deweloperskiej,
17. umowę sprzedaży nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę budowlaną w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, z późn. zm.),
18. umowę przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego, w tym w wykonaniu umowy deweloperskiej,
19. umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego

25% stawki przewidzianej w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia, pobiera się za sporządzenie projektu aktu notarialnego oraz aktu notarialnego dokumentującego:

1. ustanowienie hipoteki w celu zabezpieczenia kredytu bankowego udzielonego na budownictwo mieszkaniowe, zakup domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego albo na działalność gospodarczą,
2. losowanie nagrody,
3. potwierdzenie oświadczenia woli zawartego w innym akcie notarialnym

10% stawki przewidzianej w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia, pobiera się za sporządzenie aktu notarialnego dokumentującego:

1. oświadczenie o przystąpieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub objęciu udziałów w tej spółce,
2. oświadczenie zawierające zgodę osób przystępujących do spółki akcyjnej na zawiązanie spółki, na brzmienie statutu i na objęcie akcji, wyrażoną w innym akcie niż akt obejmujący statut

Cennik notariusza w Krakowie

Dużo się mówi o wysokich cenach usług notariuszy ale warto pamiętać, że nie mogą być one wyższe niż w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, które ostatnio było aktualizowane w 2015 roku a poza tym ceny jak najbardziej można negocjować, Tyczy się to zwłaszcza opłat za sporządzenie aktów notarianych o dużej wartości. Rzut okiem na cennik notariusza w Krakowie pokazuje, że nie różni się on niczym od notariuszy w Warszawie. Natomiast kwestia negocjacji zależy od określonych czynności notarialnych i poszczególnych notariuszy.

Kancelarie w Krakowie świadczą usługi, w ramach których sporządzane są: akty notarialne, akty założycielskie stowarzyszeń, fundacji czy spółdzielni, protokoły zgromadzeń, testamenty, pełnomocnictwa, poświadczenia dziedziczenia, protesty weksli i czeków, wypisy, odpisy, wyciągi z dokumentów, poświadczenia podpisów. Niektóre z nich można na pewno negocjować, inne są na tyle tanie, że trudno oczekiwać od notariusza np. pełnomocnictwo na jakąkolwiek obniżkę.

depozyt

Wydziedziczenie w testamencie część 2

W pierwszej części wpisu na temat wydziedziczenia zostały opisane główne przesłanki i powody takiej czynności teraz więcej na temat praktyki sądowej.

Przyczyna wydziedziczenia zawsze powinna wynikać z testamentu. Najlepiej, jeśli taką ostatnią wolę spisze notariusz, ale może ona też mieć inną formę, np. testament własnoręczny. Ważnym jest, że nie jest możliwe wydziedziczenie częściowe ani tzw. wydziedziczenie za karę, warunkowe, jeśli np. córka czy syn nie zmienią nagannego trybu życia. Spadkodawca nie może wydziedziczyć osoby należącej do kręgu najbliższych, jeżeli jej przebaczył. W razie ustalenia przez sąd, że rzeczywiście do tego doszło, wydziedziczony odzyskuje prawo do zachowku. Jeżeli wydziedziczony uważa, iż spadkodawca go skrzywdził swoją decyzją, może wystąpić przeciwko drugiemu spadkobiercy do sądu o wypłacenie mu zachowku.

Dopuszczalność wydziedziczenia będzie oceniał sąd. Spadkobierca niegodny W określonych drastycznych sytuacjach spadkobierca może być odsunięty od schedy, choć spadkodawca go formalnie nie wydziedziczył. Możliwe jest bowiem uznanie przez sąd spadkobiercy za niegodnego. Spadkobierca może być uznany za niegodnego tylko w trzech wypadkach, a konkretnie, gdy: – dopuścił się umyślnie ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy, – podstępem lub groźbą skłonił go do sporządzenia lub odwołania testamentu albo w taki sam sposób przeszkodził w sporządzeniu lub odwołaniu ostatniej woli, – umyślnie ukrył lub zniszczył, podrobił lub przerobił testament albo świadomie skorzystał z testamentu podrobionego lub przerobionego przez inną osobę.

Często zdarza się, że spadkodawca przebaczył wydziedziczonemu. Przebaczenie powszechnie uznawane jest za akt woli o charakterze uczuciowym, który polega na puszczeniu w niepamięć wyrządzonych krzywd i doznanych urazów. Jeśli zaszła, któraś z przesłanek wydziedziczenia, a następnie spadkodawca przebaczył spadkobiercy, to wydziedziczenie jest bezskuteczne (art. 1010 § 1 k.c.).

Zdarzają się jednak sytuacje, w których spadkodawca w chwili przebaczenia nie miał zdolności do czynności prawnych. W takim wypadku przebaczenie jest skuteczne, jeśli nastąpiło z dostatecznym rozeznaniem. Przebaczenie powszechnie uznawane jest za akt woli o charakterze uczuciowym, który polega na puszczeniu w niepamięć wyrządzonych krzywd i doznanych urazów.

Wydziedziczenie za ciężkie przestępstwo

Dla uznania za niegodnego dziedziczenia z pierwszej przyczyny sąd musi ustalić, czy przestępstwo ma charakter ciężkiego. Takim właśnie może być np. uszkodzenie ciała, zabójstwo, doprowadzenie do targnięcia się na życie, pobicie, pozostawienie spadkodawcy w położeniu grożącym niebezpieczeństwem utraty życia, znęcanie się. Sprawa jest jasna, gdy sąd karny wydał wyrok skazujący. Uznania za niegodnego może się domagać każdy, kto ma w tym interes.

Skutki prawne wydziedziczenia nie dotyczą zstępnych wydziedziczonego (jego dzieci, wnuków i tak dalej). Konsekwencją wydziedziczenia jest to, że wydziedziczony traci uprawnienie do żądania określonej sumy pieniężnej z zachowku, ale także nie jest już spadkobiercą. W jego miejsce wchodzą jego zstępni. Zstępnym wydziedziczonego należy się zachówek, chociażby zstępny spadkodawcy żył dłużej niż spadkodawca.

Dzieci nie odpowiadają za ojców. Wydziedziczenie syna nie może dotknąć wnuków, chyba że również ich zachowanie było naganne, ale wtedy także ich spadkodawca musiałby wydziedziczyć. Dzieciom wydziedziczonego, gdyby nie dożyli spadku, to wnukom, należy się przynajmniej zachowek. Jeśli w testamencie wydziedziczającym nikt nie został wyznaczony spadkobiercą, wnuki dojdą do spadku jako spadkobiercy ustawowi. Spadkobierca uznany za niegodnego zostaje wyłączony z dziedziczenia, tak jakby nie dożył spadku. Oznacza to, że jego dzieci czy wnuki dziedziczą udział, jaki by mu przypadł, gdyby nie werdykt sądu.

Polecam też artykuł, który stał się podstawą ni niejszego wpisu: https://www.rp.pl/artykul/299352-Spadkodawca-moze–wydziedziczyc-.html

Cennik i Opłaty notariusza w Warszawie – jakie są?

Cennik notariusza w Warszawie

Dziś wracamy ponownie do tematu opłat notarialnych w Warszawie oraz podatków i opłat sądowych. Pytania typu „ile kosztuje notariusz w Warszawie ?” lub „jaki jest cennik usług notarialnych w Centrum Warszawy?”– jest często jednym z pierwszych zadawanych podczas kontaktu telefonicznegio z notariuszem.
Wysokość opłaty może jednak różnić się w zależności od podmiotu aktu. Różne opłaty będą też oferowane przez poszczególnych notariuszy. Tańsze opłaty będą pobierane od świeżo upieczonych, zaczynających działalność na własną rękę absolwentów aplikacji notarialnej. Różnice w wysokości opłat notarialnych wynikają głównie z tego, że została ustanowione minimalna i maksymalna stawka opłaty. Oczywistym jest też, że notariusze w mniejszych miasteczkach w wielu przypadkach pobiorą niższe opłaty niż na przykład duża kancelaria notarialna w Śródmieściu Warszawy. Na przykład przy sprzedaży mieszkania zawsze towarzyszą dodatkowe koszty. Aby dokładnie obliczyć wszystkie koszty warto dowiedzieć się ile kosztuje notariusz najczęsciej z cennika na stronie. Tu nas przykładowy cennik opłat notariusza w Warszawie oraz notariusza w Krakowie

Ceny notariusza są określone z góry przez Ministra Sprawiedliwości. Są to jednak górne ceny, których żaden notariusz nie może przekroczyć. Górna cena to najwyższa cena, jaka może nam zostać zaproponowana. Do znalezienia najtańszego notariusza wystarczy kilka telefonów i negocjacje cen. Nie bójmy się przedstawienia własnych warunków. Warto jest prześledzić fora internetowe i aplikacje społecznościowe. To właśnie tam ludzie dzielą się informacjami o dobrych, tanich i sprawdzonych notariuszach. Tani ale doświanotariusz Warszawa, z nami na pewno nie zapłacisz najwyższej stawki.

W ramach swojej działalności pobiera taksę notarialną w wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 lutego 2013 roku Poz. 237 Dziennik Ustaw RP.
Rozporządzenie wylicza dokładnie wszystkie opłaty z cennika za czynności notarisza z tym, że są to opłaty maksymalne a notariusz może je obniżyć po ustaleniu ze stronami.

Można korzystać z wielu kalkulatorów notarialnych, które pomogą nam obliczyc przybliżoną opłatę i podatki. Więcej na ten temat w innym wpisie na naszym blogu poświęconym kalkulatorom notariusza

Zwolnienia od kosztów i opłat notariusza
Zgodnie z ustawą, jeżeli strona czynności notarialnej nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść wynagrodzenia notariusza, może wystąpić z wnioskiem do sądu rejonowego o zwolnienie w całości lub w części od ponoszenia tego wynagrodzenia. Sąd uwzględniając wniosek wyznacza notariusza do dokonania żądanej przez stronę czynności a wynagrodzenie notariusza za tą czynność ponosi Skarb Państwa.

Podatki

Notariusz w Warszawie jest płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych, które są dokonywane w formie aktu notarialnego oraz płatnikiem podatku od spadków i darowizn od darowizny. Obowiązkiem notariusza, jako płatnika tych podatków, jest praw obliczenie podatku należnego od podatnika, pobranie tego podatku i wpłacenie go na rachunek właściwego organu podatkowego w ustawowym terminie. Notariusz ma obowiązek uzależnić sporządzenie czynności od uprzedniego wpłacenia przez stronę należnego podatku lub pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego.

Opłaty sądowe

Notariusz pobiera opłatę sądową od wniosku o dokonanie wpisu w księdze wieczystej w przypadku, gdy w akcie notarialnym zawarty jest wniosek o dokonanie wpisu w księdze wieczystej podlegający opłacie sądowej.

Obowiązkiem notariusza jest obliczenie wysokości opłaty sądowej, pobranie jej od wnioskodawcy (to jest strony, która składa ten wniosek w akcie notarialnym) i przekazanie jej w ustawowym terminie (to jest do dnia 10. każdego miesiąca następującego po dokonaniu czynności notarialnej) na odpowiedni rachunek bankowy właściwego sądu prowadzącego daną księgę wieczystą.

Testament – Wydziedziczenie, zachówek i spadek

Przy spisywaniu testamentu, spadkodawca ma prawo wydziedziczyć bliskich, którym przysługuje prawo do dziedziczenia. Aby to nastąpiło muszą jednak istnieć bardzo ważne powody gdyż skutki wydziedziczenia idą o wiele dalej niż pominięcia w testamencie.

Spadkobierca, a często jest to najbliższa rodzina jak syn czy córka uprawniony do zachówku, zostaje odsunięty od jakiegokolwiek formy dziedziczenia. Spadkobierca, zapisobiorca, a także bliski pominięty w testamencie, a według prawa uprawniony do zachowku, mogą być uznani przez sąd za niegodnych dziedziczenia, jeśli dopuścili się przewinień wobec spadkodawcy albo mataczyli w kwestii testamentu.

Wydziedziczyć można tylko testamencie, i to za poważne przewiny. Prawo dopuszcza tylko trzy takie sytuacje – mianowicie, gdy spadkobierca: – wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego (normami godziwego postępowania), – dopuścił się wobec spadkodawcy albo najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci, – uporczywie nie dopełnia wobec spadkodawcy obowiązków rodzinnych.

W przypadku takich zapisów w testamencie, notariusz powinien podchodzić w takich przypadkach z dużą empatią i profesjonalizmem.

Przyczyna wydziedziczenia musi być prawdziwa (tę kwestię będzie badał sąd w sprawie o zachowek) oraz musi wyraźnie wynikać z testamentu.

Przyczyna musi zostać wskazana w taki sposób, aby przynajmniej w drodze wykładni można było ustalić, która z przyczyn wymienionych w art. 1008 wystąpiła w konkretnym przypadku. Podstawę wydziedziczenia może stanowić jedynie przyczyna przewidziana ustawą (tak też wyrok SN z 23 czerwca 1998 r., III CKN 561/97). Jak wynika z orzeczeń sądów powszechnych oraz SN nie wystarczy samo powołanie się na literalne brzmienie art. 1008 kc. Należy opisowo wskazać na czym ta przyczyna w konkretny przypadku polega. Więcej informacji na temat testamentu i dziedziczenia również na stronach http://www.notariuszwkrakowie.eu

Przykłady wydziedziczenia

Jako przykład zachowania naruszającego zasady współżycia społecznego można podać odmawianie przez syna pracy, urządzanie awantur, pijaństwo, narkomanię, zaniedbywanie własnej rodziny i obarczanie ojca ciężarem utrzymania wnuków i synowej. Nie każde jednak zachowanie sprzeczne z wolą spadkodawcy i naganne może być powodem wydziedziczenia. Takie postępowanie musi też być uporczywe. Przyczyną wydziedziczenia może być pobicie, uszkodzenie ciała, groźby, szykany itp. wobec spadkodawcy lub osoby mu bliskiej. Nie jest nią sprzeczka ze spadkodawcą czy jego żoną, dziećmi z innego małżeństwa, chyba że można ją uznać za “rażącą obrazę czci”. Także niedopełnienie obowiązków rodzinnych, np. uchylanie się od niezbędnego materialnego wspierania rodziców, nieudzielenie jej opieki w chorobie, może uzasadniać całkowite pozbawienie dziedzictwa, ale tylko gdy jest uporczywe. Ojciec czy Matka nie mogąwięc np. wydziedziczyć syna, który nie był zdolny zapewnić im opieki z powodu własnej obłożnej choroby albo długotrwałego wyjazdu, lub dużych problemów finansowych.

Podsumowywująć główne przesłankki wydziedziczenia jasno określa art. 1008 kc, który stanowi, iż uprawniony do zachowku zostaje jego pozbawiony, jeżeli:

wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego;
dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci;
uporczywie nie dopełnia względem spadkodwcy obowiązków rodzinnych.

Więcej informacji na temat testamentu i dokumentów

Polecam artykuł, który stał się powodem niniejszego wpisu: https://www.rp.pl/artykul/299352-Spadkodawca-moze–wydziedziczyc-.html