Dlaczego testament notarialny?

Dlaczego warto wybrać testament notarialny sporządzony w kancelarii notarialnej?
1. Notariusz sprawdzi tożsamość spadkodawcy i upewni się, jaka jest rzeczywista wola
testatora a to pozwoli uniknąć problemów dotyczących osoby, która testament
sporządziła, jak i jego zapisów;
2.  Obecność notariusza przy sporządzaniu oznacza jego poprawność gdyż nieprecyzyjne zapisy mogą prowadzić do sporu pomiędzy spadkobiercami (co oznaczać może w niektórych przypadkach, że wola testatora zastąpiona zostanie przepisami ustawowymi);
3. Trudno jest podważyć testament w formie aktu notarialnego gdyż czynności
dokonane przez notariusza mają charakter dokumentu urzędowego;
4. Notariusz zawsze wytłumaczy wszelkie problemy związane z testamentem
oraz zaproponuje  zapisy, które umożliwiają realizację zamierzeń testatora
5. Sporządzenie testamentu notarialnego odbywa się w kancelarii notarialnej,
ale w sytuacji wyjątkowej może odbyć się także w mieszkaniu testatora
6. Na prośbę testatora testament notarialny może zostać bezpłatnie zarejestrowany w Notarialnym Rejestrze Testamentów (NORT) nadzorowanym przez Krajową Radę Notarialną

AdobeStock_65481217

Cennik notariusza w Krakowie

Dużo się mówi o wysokich cenach usług notariuszy ale warto pamiętać, że nie mogą być one wyższe niż w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, które ostatnio było aktualizowane w 2015 roku a poza tym ceny jak najbardziej można negocjować, Tyczy się to zwłaszcza opłat za sporządzenie aktów notarianych o dużej wartości. Rzut okiem na cennik notariusza w Krakowie pokazuje, że nie różni się on niczym od notariuszy w Warszawie. Natomiast kwestia negocjacji zależy od określonych czynności notarialnych i poszczególnych notariuszy.

Kancelarie w Krakowie świadczą usługi, w ramach których sporządzane są: akty notarialne, akty założycielskie stowarzyszeń, fundacji czy spółdzielni, protokoły zgromadzeń, testamenty, pełnomocnictwa, poświadczenia dziedziczenia, protesty weksli i czeków, wypisy, odpisy, wyciągi z dokumentów, poświadczenia podpisów. Niektóre z nich można na pewno negocjować, inne są na tyle tanie, że trudno oczekiwać od notariusza np. pełnomocnictwo na jakąkolwiek obniżkę.

depozyt

Wydziedziczenie w testamencie część 2

W pierwszej części wpisu na temat wydziedziczenia zostały opisane główne przesłanki i powody takiej czynności teraz więcej na temat praktyki sądowej. 

Przyczyna wydziedziczenia zawsze powinna wynikać z testamentu. Najlepiej, jeśli taką ostatnią wolę spisze notariusz, ale może ona też mieć inną formę, np. testament własnoręczny. Ważnym jest, że  nie jest możliwe wydziedziczenie częściowe ani tzw. wydziedziczenie za karę, warunkowe, jeśli np. córka czy syn nie zmienią nagannego trybu życia. Spadkodawca nie może wydziedziczyć osoby należącej do kręgu najbliższych, jeżeli jej przebaczył. W razie ustalenia przez sąd, że rzeczywiście do tego doszło, wydziedziczony odzyskuje prawo do zachowku. Jeżeli wydziedziczony uważa, iż spadkodawca go skrzywdził swoją decyzją, może wystąpić przeciwko drugiemu spadkobiercy do sądu o wypłacenie mu zachowku.

Dopuszczalność wydziedziczenia będzie oceniał sąd. Spadkobierca niegodny  W określonych drastycznych sytuacjach spadkobierca może być odsunięty od schedy, choć spadkodawca go formalnie nie wydziedziczył. Możliwe jest bowiem uznanie przez sąd spadkobiercy za niegodnego. Spadkobierca może być uznany za niegodnego tylko w trzech wypadkach, a konkretnie, gdy: – dopuścił się umyślnie ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy, – podstępem lub groźbą skłonił go do sporządzenia lub odwołania testamentu albo w taki sam sposób przeszkodził w sporządzeniu lub odwołaniu ostatniej woli, – umyślnie ukrył lub zniszczył, podrobił lub przerobił testament albo świadomie skorzystał z testamentu podrobionego lub przerobionego przez inną osobę.

Często zdarza się, że spadkodawca przebaczył wydziedziczonemu. Przebaczenie powszechnie uznawane jest za akt woli o charakterze uczuciowym, który polega na puszczeniu w niepamięć wyrządzonych krzywd i doznanych urazów. Jeśli zaszła, któraś z przesłanek wydziedziczenia, a następnie spadkodawca przebaczył spadkobiercy, to wydziedziczenie jest bezskuteczne (art. 1010 § 1 k.c.).

Zdarzają się jednak sytuacje, w których spadkodawca w chwili przebaczenia nie miał zdolności do czynności prawnych. W takim wypadku przebaczenie jest skuteczne, jeśli nastąpiło z dostatecznym rozeznaniem. Przebaczenie powszechnie uznawane jest za akt woli o charakterze uczuciowym, który polega na puszczeniu w niepamięć wyrządzonych krzywd i doznanych urazów.

shutterstock_21240562_86134

Wydziedziczenie za ciężkie przestępstwo

Dla uznania za niegodnego dziedziczenia z pierwszej przyczyny sąd musi ustalić, czy przestępstwo ma charakter ciężkiego. Takim właśnie może być np. uszkodzenie ciała, zabójstwo, doprowadzenie do targnięcia się na życie, pobicie, pozostawienie spadkodawcy w położeniu grożącym niebezpieczeństwem utraty życia, znęcanie się. Sprawa jest jasna, gdy sąd karny wydał wyrok skazujący. Uznania za niegodnego może się domagać każdy, kto ma w tym interes.

Skutki prawne wydziedziczenia nie dotyczą zstępnych wydziedziczonego (jego dzieci, wnuków i tak dalej). Konsekwencją wydziedziczenia jest to, że wydziedziczony traci uprawnienie do żądania określonej sumy pieniężnej z zachowku, ale także nie jest już spadkobiercą. W jego miejsce wchodzą jego zstępni. Zstępnym wydziedziczonego należy się zachówek, chociażby zstępny spadkodawcy żył dłużej niż spadkodawca.

Dzieci nie odpowiadają za ojców. Wydziedziczenie syna nie może dotknąć wnuków, chyba że również ich zachowanie było naganne, ale wtedy także ich spadkodawca musiałby wydziedziczyć. Dzieciom wydziedziczonego, gdyby nie dożyli spadku, to wnukom, należy się przynajmniej zachowek. Jeśli w testamencie wydziedziczającym nikt nie został wyznaczony spadkobiercą, wnuki dojdą do spadku jako spadkobiercy ustawowi. Spadkobierca uznany za niegodnego zostaje wyłączony z dziedziczenia, tak jakby nie dożył spadku. Oznacza to, że jego dzieci czy wnuki dziedziczą udział, jaki by mu przypadł, gdyby nie werdykt sądu.

Polecam też artykuł, który stał się podstawą ni niejszego wpisu: https://www.rp.pl/artykul/299352-Spadkodawca-moze–wydziedziczyc-.html

Testament – Wydziedziczenie, zachówek i spadek

Przy spisywaniu testamentu, spadkodawca ma prawo wydziedziczyć bliskich, którym przysługuje prawo do dziedziczenia. Aby to nastąpiło muszą jednak istnieć bardzo ważne powody gdyż skutki wydziedziczenia idą o wiele dalej niż pominięcia w testamencie.

Spadkobierca, a często jest to najbliższa rodzina jak syn czy córka uprawniony do zachówku, zostaje odsunięty od jakiegokolwiek formy dziedziczenia. Spadkobierca, zapisobiorca, a także bliski pominięty w testamencie, a według prawa uprawniony do zachowku, mogą być uznani przez sąd za niegodnych dziedziczenia, jeśli dopuścili się przewinień wobec spadkodawcy albo mataczyli w kwestii testamentu.

Wydziedziczyć można tylko testamencie, i to za poważne przewiny. Prawo dopuszcza tylko trzy takie sytuacje – mianowicie, gdy spadkobierca: – wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego (normami godziwego postępowania), – dopuścił się wobec spadkodawcy albo najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci, – uporczywie nie dopełnia wobec spadkodawcy obowiązków rodzinnych.

W przypadku takich zapisów w testamencie, notariusz powinien  podchodzić w takich przypadkach z dużą empatią i profesjonalizmem.

shutterstock_21240562_86134

Przyczyna wydziedziczenia musi być prawdziwa (tę kwestię będzie badał sąd w sprawie o zachowek) oraz musi wyraźnie wynikać z testamentu.

Przyczyna musi zostać wskazana w taki sposób, aby przynajmniej w drodze wykładni można było ustalić, która z przyczyn wymienionych w art. 1008 wystąpiła w konkretnym przypadku. Podstawę wydziedziczenia może stanowić jedynie przyczyna przewidziana ustawą (tak też wyrok SN z 23 czerwca 1998 r., III CKN 561/97). Jak wynika z orzeczeń sądów powszechnych oraz SN nie wystarczy samo powołanie się na literalne brzmienie art. 1008 kc. Należy opisowo wskazać na czym ta przyczyna w konkretny przypadku polega. Więcej informacji na temat testamentu i dziedziczenia również na stronach http://www.notariuszwkrakowie.eu

Przykłady wydziedziczenia

Jako przykład zachowania naruszającego zasady współżycia społecznego można podać odmawianie przez syna pracy, urządzanie awantur, pijaństwo, narkomanię, zaniedbywanie własnej rodziny i obarczanie ojca ciężarem utrzymania wnuków i synowej. Nie każde jednak zachowanie sprzeczne z wolą spadkodawcy i naganne może być powodem wydziedziczenia. Takie postępowanie musi też być uporczywe. Przyczyną wydziedziczenia może być pobicie, uszkodzenie ciała, groźby, szykany itp. wobec spadkodawcy lub osoby mu bliskiej. Nie jest nią sprzeczka ze spadkodawcą czy jego żoną, dziećmi z innego małżeństwa, chyba że można ją uznać za “rażącą obrazę czci”. Także niedopełnienie obowiązków rodzinnych, np. uchylanie się od niezbędnego materialnego wspierania rodziców, nieudzielenie jej opieki w chorobie, może uzasadniać całkowite pozbawienie dziedzictwa, ale tylko gdy jest uporczywe. Ojciec czy Matka nie mogąwięc np. wydziedziczyć syna, który nie był zdolny zapewnić im opieki z powodu własnej obłożnej choroby albo długotrwałego wyjazdu, lub dużych problemów finansowych.

Podsumowywująć główne przesłankki wydziedziczenia jasno określa art. 1008 kc, który stanowi, iż uprawniony do zachowku zostaje jego pozbawiony, jeżeli:

  • wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego;
  • dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci;
  • uporczywie nie dopełnia względem spadkodwcy obowiązków rodzinnych.

Więcej informacji na temat testamentu i dokumentów

Polecam artykuł, który stał się powodem niniejszego wpisu: https://www.rp.pl/artykul/299352-Spadkodawca-moze–wydziedziczyc-.html